In 1995 maakte Milika haar rentree op de Nederlandse televisie. SBS 6 was net in de lucht en zocht voor het dagelijkse nieuwsprogramma presentatrices. Samen met Gallyon van Vessem beet Milika het spits af in Hart van Nederland en is ze sindsdien samen met Cilly Dartell een vertrouwd gezicht.

Inmiddels staat ook de presentatie van tal van andere SBS-programma's op Milika's naam. Zo was ze in 1999 betrokken bij het middagprogramma 'Goedenavond Nederland'. Verder kwam Milika 'In Actie voor Dieren' en deed ze samen met Ton van Royen 'het Nationale Verkeersexamen', 'de Nationale Inkomenstest' en het politiek getinte programma 'Waar Stem ik Op?'
 
In haar vrije tijd is Milika veel buiten te vinden, want ze is een  fervent amazone. Milika heeft een dochter, genaamd Kiki.

Je zit al negen jaar bij Hart van Nederland, is er veel veranderd?

"Nee, eigenlijk niet. Aan de opzet van het programma is niet veel veranderd. Het uiterlijk van het programma is zo geleidelijk getransformeerd dat het voor de kijker nauwelijks merkbaar is geweest. Het wordt nog altijd gepresenteerd door vrouwen. Veel mensen van het eerste uur werken er nog steeds. Het is nog steeds een club jonge honden die zijn tanden er in zet. We proberen altijd het beste eruit te halen. Ik denk wel dat we nu nog dieper op de zaken ingaan.''

Waarom kijken er zoveel mensen naar Hart van Nederland?

“Net zoals bij het 8 uur Journaal, weet je bij Hart wat je krijgt. Het is voor veel mensen de afsluiting van de dag voor het slapen gaan. Kijken naar Hart hoort bij het ritme van de dag. Het is bijna als met een soap, verslavend.''

Hoe zie jij de toekomst van Hart?

“Die is rooskleurig. Ik geloof dat we zullen blijven groeien. Er zijn nog altijd mensen die het programma NOG niet kennen. Ik ben er van overtuigd, dat als ze wel een keer kijken, ze overstag zullen gaan. We zullen ook altijd blijven werken aan groei van het programma, door steeds nieuwe insteken te bedenken bij verhalen en te blijven leren.''

Welke Hart-verhalen maken indruk op jou?
“Verhalen over paarden die worden mishandeld, grijpen me erg aan. Ik ben gek op paarden. Maar ook als we het over het afschuwelijke drama van Marion en Romy van Buuren hebben. Ik heb de (groot)ouders ontmoet, en hun persoonlijke leed grijpt me sindsdien nog meer aan. Wanneer een nieuwsbericht raakvlakken heeft met een persoonlijke ervaring, maakt het extra indruk. Toch mogen emoties nooit de overhand krijgen. Huilen tijdens een uitzending voegt niets toe, integendeel. Soms haal ik na een onderwerp eens diep adem. Je moet door, de andere verhalen verdienen ook alle aandacht.''